Eğer çocuğunuz akıcısızlıklar yaşıyorsa, aşağıdaki davranışlar çocuğunuzda konuşmasından memnun olmadığınız hissini yaratır ve akıcısızlıklarını ‘kötü’ olarak algılatır. Bunun sonucu olarak da akıcısız olmamak için çok çaba harcar. Bu tip kaygı ve kaçma davranışları genellikle akıcısızlıkların artmasına yol açar.

UYGUN DEĞİL

X       Ona kekelememesini söylemek

X       Ona kekelediği için ceza vermek ya da onu cezayla tehdit etmek.

X       Onun sözünü tamamlamak.

X       Kekelediğinde ‘rahatla’, ‘sakin ol’, ‘düşün de söyle’, ‘yavaş söyle’, ‘düzgün söyle’ demek.

X       Ona ne söyleyeceğini önceden düşünüp daha sonra söylemesiyle ilgili baskı yapmak.

X       Onun yerine cevap vermek.

X       Konuşmasıyla ilgili endişeli ve çok dertli görünmek ve bunu çocuğunuza hissettirmek.

X       Konuşmasıyla ilgili sinirli ve sabırsız olmak.

X       Ona konuşmaya başlamadan önce derin bir nefes almasını sonra konuşmaya başlamasını söylemek.

X       Durup tekrar başlamasını söylemek.

X       Akıcı olmak için sesini değiştirmesini önermek.

X       Akıcı olması için bazı sözcüklerden ya da seslerden kaçmasını, kekelediği kelime/sesleri kullanmamasını önermek.

UYGUN

      Çocuğunuz akıcısız olduğunda aşağıdakileri yapmanızı öneririz.

√        Akıcı ve akıcısız konuşmaları olduğunda aynı şekilde davranın.

√        Çocuğunuz konuşurken sabırlı olun ve tüm dikkatinizle dinleyin.

√        Onunla konuşmaktan zevk aldığınızı ona hissettirin.

√        Ne söylediğiyle ilgilendiğinizi ona gösterin.

√        Eğer heyecanlı ve acele içindeyse şöyle söyleyebilirsiniz ‘bir dakika benim zamanım var ve senin söylediklerini dinlemek istiyorum.’ Bu ona ‘daha yavaş konuş’ denilmesinden çok daha farklıdır. Bunun yerine ona sadece konuşmasını değil her şeyini yavaşlatması gerektiğini söylemiş oluyorsunuz.

√        Çocuğunuz konuşurken yapmış olduğu ileri düzeydeki,zorlanmalı takılmaları fark ettiğinizi ona bildirin. ‘senin için söylemesi bayağı zordu, değil mi?’şeklinde söylemler ona, kendisinin yaşadığı sorunu anladığınızı ve buna üzülmediğinizi  gösterir. Eğer çocuğunuz ‘ben bunu söyleyemiyorum ‘ veya ‘ konuşamıyorum’ gibi şeyler söylerse, ona, daha yumuşak konuşursa ve sizinle birlikte o sözcüğü birkaç kez söylerse o kelimeyi söylemenin daha kolay olacağını belirtin.(bu yardımı sadece çocuğunuz konuşmasından dolayı yaşadığı sıkıntıyı dile getirdiğinde ve hüsran yaşadığında yapmalısınız.)

kaynak:

Guitar B. (2006). Stuttering: An Integrated  Approach to its nature and treatment. Baltimore, MD: Williams & Wilkins.